تبلیغات
----- باشگاه هوانوردی آسمان مینودشت ---- پاراگلایدر - پاراموتور ---- - مطالب بررسی سوانح پروازی
 
----- باشگاه هوانوردی آسمان مینودشت ---- پاراگلایدر - پاراموتور ----
آموزش و اطلاع رسانی پرواز با پاراگلایدر - پاراموتور و برگزاری جشنواره ها و مسابقات کشوری و بین المللی در مینودشت استان گلستان
درباره وبلاگ


آموزش و اطلاع رسانی پرواز در مینودشت و انجام فستیوال و جشنواره ها و مسابقات بین المللی و سراسری پاراگلایدر در مینودشت
مرجعی کامل از اخبار - اطلاعات و مقالات روز پاراگلایدر و پاراموتور

مدیر وبلاگ : محمد قره جانلو
دوشنبه 22 آذر 1389 :: نویسنده : محمد قره جانلو
با سلام به تمامی خوانندگان محترم سایت
مطلب زیر را پس از تماسهای پرنده های خوب کرج بر روی سایت آسمان آبی کرج خواندم و برای شما خوانندگان محترم روی سایت قرار گرفته شد.
جای دارد مصیبت وارده را از طرف مجموعه آسمان مینودشت به تمامی دوستان و خانواده محترم عظیمی تسلیت عرض نموده و از تمامی دوستان خواهشمندیم حتما به اصول اولیه پرواز پایبند بوده و جان خود را براحتی به مخاطره نیاندازند.

محمد قره جانلو


"ساعت 9 صبح حدود 30 پرنده به همراه تعدادی همراه و پسنجر عازم سایت پروازی عظیمیه شدند! که تعداد بسیار قابل توجهی خلبان پاراگلایدر از جای جای کشور در این پرواز حاضر بودند!



بسیار دردناک و ناراحت کننده در روز جمعه 19 آذرماه سال جاری جامعه پروازی ایران ، خصوصا" شهر کرج (استان البرز) عزیزی را از دست داد که حتی یاد آن نیز اشک را بر گونه ها جاری میکند. آری عزیزی که هنوز دیر زمانی از پیوستنش به جمع پرندگان کرج نگذشته بود.

مرحوم مهدی عظیمی از پرندگان بسیار خون گرم و مهربان شهر کرج ، از دوستان پر مهر ، از جوانان پاک ایران عزیز ، از خلبانان باشگاه هوایی البرزپارا متاسفانه در سانحه ای که هنگام پرواز از روستای آتشگاه اتفاق افتاد ، پرواز کنان به آسمان پرکشید...



بله جوانی که مهربانی و محبت آن زبانزد شده بود. اما دیگر حالا با آسمان آمیخته بود. برای خانواده محترم مرحوم مهدی عظیمی ، دوستان و همراهان ، استاید و جامعه ورزش های هوایی خصوصا" باشگاه ورزش های هوایی البرزپارا ، این مصیبت بزرگ را تسلیت عرض کرده و از پرودرگار متعال صبر کثیر آرزومندیم.

باشد که با زنده نگاه داشتن یاد و خاطره این عزیز نام او را همیشه بر دلها و لبها جاری و برای شادی روح آن مرحوم دعا کنیم. مهدی جان ، همیشه به یادت هستیم..."



منبع:
سایت آسمان آبی کرج
http://blueskykaraj.ir




نوع مطلب : بررسی سوانح پروازی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

وقتی درخت مامور نجات خلبان می شود!

مطلع شدم روز گذشته هنگامی که تعدادی از خلبانان اصفهانی و دیگر شهرستانها بهمراه مربی خود آقای اثنی عشری در سایت رامیان مشغول پرواز و تمرین مانورهای مختلف پروازی بودند، یکی از این خلبانان به نام صالح افتخاری اقدام به اجرای مانور ست می نماید که به گفته حاضرین و اطلاعات حاصله، نامبرده پس از ورود به مانور، نتوانست خود را در این مانور حفظ نموده و به محض خروج به دلیل عدم کنترل صحیح وارد جرخش گود (اسپیرال دایو) می شود و از آنجایی که به گفته دوستان وی،ایشان تغذیه مناسبی نیز نداشته، این امر منجر به کم شدن فشار خون و بر اثر فشار جی وارده کنترل خود را در پرواز از دست می دهد و با همان حالت، با چرخشهایی سریع و افت ارتفاعی بسیار بالا زمین را نشانه می رود!

از آنجا که در این حالت جز خدا کسی نمی تواند به داد خلبان برسد و از مربی نیز حتی اگر خدای پرواز باشد کاری ساخته نیست! در این لحضه نامبرده به زمین نزدیک شده و اینجاست که خدا به داد وی رسیده و درختی را مامور زنده نگه داشتن وی می کند و ایشان را با چند شکستگی از ناحیه پا راهی بیمارستان شهید مطهری گنبد می کند.

طبق اطلاعات حاصله حال عمومی نامبرده خوب است و تا دو روز دیگر امکان انتقال وی به شهرستان خود می باشد.

و اما باز هم یادآوری به شما دوستان خلبان...!!

همیشه در انتخاب شرایط خود برای اجرای مانورهای آکروباسی دقت فرموده و حداقل سعی کنیم از فوت دوستانمان که همگی در سایتها شاهد بوده ایم بر اثر کمی بی احتیاطی در انتخاب زمان مناسب اجرای مانور یا میزان اجرای آن جان خود را از دست داده اند درس بگیریم و جان خود را به خطر نیاندازیم..!

چه بسا امروز می توانست روزی غمبار برای خانواده این دوست عزیز بوده و خلبانان عزیز کشورمان را در ماتم از دست دادن یک دوست و همپروای داغدار نماید!

البته قطعا همگی خلبانان عزیزمان خدا را شکر گزار هستند که این حادثه برای این دوست عزیزمان با طول عمر و سلامتی به پایان رسیده و برای ایشان موفقیت در امور و سلامتی هرچه سریعتر را خواهانیم.

 

محمد قره جانلو





نوع مطلب : بررسی سوانح پروازی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

در حالی که همه برای یک پرواز لذت بخش و شرکت در جشنواره  آمده بودند.

الودنیز - ترکیه

خلبانان رومانیایی یکی از هم پروازی های خود را نظاره می کردند که پس از تیک آف و بلند شدن از سایت پایینی الودنیر 1700m  هنگامی که اقدام به تیک آف می کند, متوجه خلبان دیگر سایت که در حال دیواره کار کردن در سایت بوده نمی شود و پس از برخورد با یکدیگر از سمت چپ بال فرد رومانیایی و سمت راست خلبان مقابل وی هر دو لحظه ای از یکدیگر دور شده ولی متاسفانه جهت تصحیح در حرکت بال دوباره به سمت هم آمده و هر دو بال وارد یکدیگر شده و در حالی که بال نفر دوم به آرامی به سمت پایین می آید, بال خلبان رومانیایی در وضعیتی همچون اسپیرال دایو قرار گرفته و خلبان را با ضربه ای شدید به دیواره شنی محل تیک آف می کوبد.

هرچند افراد حاضر در روی سایت برای نجات وی بسیار سعی و تلاش بسیاری می کنند, ولی نامبرده بدلیل جراحات بسیار قبل از رسیدن امداد و نجات یا آمبولانس به محل , در دم جان می سپارد.

نکته ای که برای بنده بسیار جالب بود, نا توانی خلبانان دیگر کشورها همچون خلبانان ایرانی در دانستن و درک درست از پرواز دیواره و رعایت اصول اولیه حق تقدم در پرواز است, بنده هنگامی که دوستان رومانیایی فیلم مربوط به حادثه را برایم ارسال نمودند, پس از دیدن این فیلم, صحنه برخورد آقای عرب و محمدی فر در سایت رامیان برایم مجسم شد. شاید اگر شرایط زمین محل سایت برای هر دو فرد آسیب دیده در این دو حادثه یکسان بود, امروز ما نیز در سوگ یکی از عزیزانمان بودیم.

تاکی...!؟ تاچه زمانی باید هنگام پرواز در دیواره یا حتی در یک ترمال که دیگر خلبانان نیز در حال پرواز در آن هستند باید نگران باشیم دیگری که از دیدمان ممکن است دور باشد و در نقطه کور دیدمان مخفیست, مبادا با یک برخورد باعث وارد شدن جراحات بسیار به خود و ما و یا دوستانمان باشد.

تا کی باید انتظار این حادثه را برای خود بکشیم یا شاهد حوادث دوستانمان باشیم؟ چرا از خودمان برای پیشگیری شروع نمی کنیم و سعی نمی کنیم اصول صحیح پرواز دیواره را بهتر بشناسیم؟

با آرزوی سلامتی برای شما دوستان عزیز

محمد قره جانلو





نوع مطلب : بررسی سوانح پروازی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
یکشنبه 20 مرداد 1387 :: نویسنده : محمد قره جانلو

با سلام خدمت تمامی دوستان عزیز و علاقه مندان به پرواز

در حالی که هنوز چند روزی از درج خبر حوادث پروازی دوستانمان در چند ماه اخیر نگذشته بود. در ظهر یک روز گرم و در مرتع روستای آق قمیش واقع در کیلومتر ۲۵ جاده مینودشت به مشهد تعدادی از هنرجویان پاراگلایدر شهرستان کردکوی به همراه مربی خود آقای زاهدپور و همچنین تعدادی از هنرجویان کمیته ورزشهای هوایی مینودشت بهمراه مربی خود  آقای احمدی دور هم جمع شده و اقدام به تمرین در این منطقه زیبا میکنند. بنا به اظهارات حاضرین در محل حدود ظهر باد شدیدی با گاستی زیاد شکل گرفت که آقای احمدی بهمراه هنرجویان خود تصمیم به بازگشت می گیرند و در حین آماده شدن برای بازگشت متوجه باز شدن یک بال جین در دامنه کوه می شوند که پس از چند دقیقه آقای نصرت منوچهری اقدام به تیک آف می نماید. به گفته حاضرین پس از تیک آف نامبرده که با چندین مرحله تکرار و عدم موفقیت همراه بوده. بالاخره از زمین بلند شده و در حالی که هنوز چند متری ارتفاع نگرفته بود با یک جمع شدگی کوچک در بال اقدام به چرخش رو به کوه مینماید که پس از برخورد دچار شکستگی از چند ناحیه می شود که بلافاصله توسط اورژانس به بیمارستان گنبدکاووس منتقل شده و مورد عمل جراحی قرار میگیرد. ولی پس از گذشت ساعتی از اتمام عمل و انتقال وی به بخش دچار ایست قلبی شده و دار فانی را وداع می کند. روحش شاد و یادش گرامی باد.

نکته قابل بحث در این سانحه صحبتهایی است که از گوشه و کنار در خصوص سوانح این چنینی شنیده می شود.  برخلاف اظهارات درج شده در روزنامه کیهان ۸/۵/۸۷ مرحوم نصرت منوچهری نه مربی پاراگلایدر بودند و نه سابقه پرواز بین المللی داشتند و نه هنرجویی آموزش داده بودند. بلکه صرفا خود یک هنرجوی دوره مقدماتی بودند که به تازگی گواهینامه خود را از انجمن ورزشهای هوایی دریافت نموده بود و با بال جدیدش اقدام به پرواز می نمود.

حال این سوال مطرح است که چطور آقای منوچهری بدون اطلاع مربی خود اقدام به پرواز نمود آنهم  در سایتی که مربی حضور داشته و شرایط نامناسب را نیز مشاهده می نموده است. و سئوال دیگر اینکه فرد مذبور چطور می توانسته بدون اطلاع مربی خود ۱۶۰ کیلومتر فاصله شهر خود تا این محل را طی کند و بطور اتفاقی در این محل حاضر شود و بدون اجازه مربی اقدام به تیک آف کند...!!!؟؟؟

شاید بپرسید چرا این مطالب را ذکر نمودیم...!؟

تا کنون در سایتهای بسیاری اقدام به پرواز نموده ایم و همواره شاهد برخی هماهنگی ها در سایتهای پروازی و گاهاً برخی نا هماهنگی ها در برخی سایتها شده ایم.

چه کسی مسئول تامین امنیت و تشخصی پرواز در سایتهای پروازیست؟

چطور می توان بدون اینکه به اینوری ها یا آنوری ها بر نخورد مرجعی برای تشخیص صحیح شرایط انتخاب کرد؟

تا کی باید منتظر و شاهد بروز اینچنین سوانحی باشیم؟

آیا بهتری نیست تمامی مربیان به هنرجویان خود آموزش دهند ضمن احترام به دیگر مربیان حاضر در سایتها در صورتی که شرایط توسط مربیان و خلبانان با سابقه مناسب تشیخص داده نمیشود اقدام به پرواز ننمایند تا از بروز چنین سوانحی جلوگیری گردد؟

 

با آرزوی سلامت و سالی همراه با موفقیت

محمد قره جانلو





نوع مطلب : بررسی سوانح پروازی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

سه شنبه 25 تیر 1387 :: نویسنده : محمد قره جانلو

با سلام خدمت تمامی دوستان و علاقه مندان به پرواز با پاراگلایدر و دیگر وسایل پرنده فوق سبک.

ضمن عرض پوزش به دلیل غیبت طولانی بنده و عدم ارائه مطلب در سایت در طول این مدت، با نهایت تاسف در ۳ ماهه ابتدای سال ۸۷ و در حالی که در ابتدای فصل پروازی قرار داشتیم شاهد از دست رفتن ۳ تن از دوستان بسیار عزیزمان بودیم.

ابتدا دوست بسیار خوبمان آقا نوید که سابقه آشنایی بنده با ایشان در مینودشت و به سال ۱۳۸۴ برمیگردد و در آن سال بهمراه دوست بسیار خوبم دکتر مهاجرانی،  آمده بودند، نکته قابل توجه برای خلبانان در سانحه این دوست عزیزمان شرایطی است که ایشان در آن سانحه دادند.

به گفته خلبانان اراک : هنگامی که نوید در حال تمرین ریورز و بال کشی در زمین چمن بوده ناگهان گاستی باد شدید شده و همزمان نوید را چند متر از زمین بلند کرده و پس از خالی شدن بالش وی را به زمین می کوبد که منجر به خونریزی داخلی و سپس جدایی وی از جامعه پروازی گردید.

شادروان مصطفی شفیعی - فستیوال سال 86 مینودشت

سانحه بعدی مربوط به دوست خوبم مصطفی شفیعی یکی از خلبانان محجوب و دوست داشتنی تهران بود که ۱۷ خرداد ماه ۸۷ در سایت آبسرد پس از نزدیک به ۲ ساعت پرواز بلند اقدام به چرخش اسپیرال نموده و بنا به اظهارات حاضرین در سایت پس از ۵-۶ چرخش گود با صخره برخورد نموده و دوستان خود را جهت پرواز ابدی ترک نمود.

شادروان حمید جلالوند - فستیوال سال 86 مینودشت

سومین سانحه که روز گذشته ۲۴/۴/۸۷ روی داد مربوط به دوست بسیار خوب و خونگرم بنده آقای حمید جلالوند از خلبانان خوب و مربیان اراک بود که به گفته شاهدین: پس از وارد شدن وی به منطقه روتور و بروز جمع شدگی در بال، حمید اقدام به کشیدن کمکی می نماید که ظاهرا کمکی وی نیز باز نشده و با زمین برخورد می نماید و پروازش را به پرواز ابدی گره می زند.

روحشان شاد و یادشان گرامی باد

از شما دوستان و عزیزان خلبان خواهشمندیم ضمن رعایت موارد ایمنی و شرایط منطقه پروازی و مخصوصا شناخت وضعیت پروازی خود اقدام به پرواز نموده و هیچ گاه با این تصور که حادثه برای دیگریست از کنار این حوادث و اخبار نگذریم.

 

با آرزوی سلامت و پروازی سالم

محمد قره جانلو





نوع مطلب : بررسی سوانح پروازی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 18 بهمن 1386 :: نویسنده : محمد قره جانلو

گزارش سقوط یکی از خلبانان پاراگلایدر در اراک

 به نقل از باشگاه ورزشهای هوایی اراک

 روز جمعه 12 بهمن با توجه به شرایط بد جوی از رفتن به بالای قله کوه سرخه خودداری نموده و به کلیه خلبانانی که در محل حضور داشتند نیز توصیه شد در صورت تمایل به کوهنوردی بدون بال صعود نمایند و باتعدادی از همکاران در ساعت 10 سایت را ترک نمودیم .

در ساعت 13 دو تن از خلبانان علیرغم تذکر فرد باتجربه تری به سایت 2 کوه سرخه رفته و در ساعت 13.30 یکی از آنان به نام آقای امیر سنجری اقدام به تیک آف مینماید.

این حرکت زمانی صورت میگیرد که جهت باد از شمال و شمال شرق بوده و ایشان بدون اطلاع از باد اصلی (که حدودا 80 متر بالاتر با سرعتی حدود 25 کیلومتر وبا نوسان خیلی بیش از حد مجاز در جریان بوده) در روتور کامل قرار داشته است و پس از گامهای زیاد (بواسطه پرواز در خلا ناشی از روتور)از شیب جدا شده وپس از پیشروی حدود 40 تا50 متری با لیفت نسبتا زیاد تا لبه قله اصلی (تقریبا خط مماس با لبه بالایی روتور ) اوج می گیرد و بمحض رسیدن به آن سطح با کولاپس کامل مواجه میشود بال پس از کاهش ناگهانی ارتفاع ریکاوری نموده و به منطقه داخلی روتور وارد میشود درحالیکه از یال شرقی سایت 2 حدود 35یا40 متر ارتفاع داشته است.

درهمین زمان یک طرف بال تاک کرده و وارد اسییرال میشود و بدون عکس العمل خلبان با سطح زمین برخورد مینماید.

خوشبختانه اسیب دیدگی ایشان به شکستن یک دنده خلاصه شده و نتیجه عدم توجه به تذکرات خلبانان با تجربه تر را با کوفتگی کلی بدن با تمام وجود لمس مینماید.

امیدوارم کلیه خلبانان محترمی که هنوز به حد تصمیم گیری برای یک پرواز امن نرسیده اند از این واقعه درس عبرت گرفته و آن را همیشه به خاطر داشته باشند.

به امید آنکه همیشه در آرزوی پرواز باشیم نه روی زمین .

باشگاه ورزشهای هوایی استان مرکزی





نوع مطلب : بررسی سوانح پروازی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

فردی كه هنگام فرود، چتر پاراگلایدرش به یكی از كابلهای فشار قوی برق نزدیك دكل درمنطقه شهران گیر كرده بود با تلاش نیروهای نجات ویژه و نیروهای پشتیبانی اتش نشانی نجات یافت.
به گزارش روابط عمومی آتش نشانی تهران، در این حادثه كه دیشب مورخ 8/9/86 رخ داد چتر باز در ارتفاع 60 متری از سطح زمین معلق مانده بود كه با حضور نیروهای نجات اتش نشانی از مرگ نجات یافت.
نیروهای اورژانس هم در محل حضور داشتند.
معاون عملیات سازمان آتش نشانی تهران گفت: در ارتفاعات تهران و هر نقطه دیگری كه موانعی همچون دكل های فشار قوی برق وجود داشته باشد برای عملیات چتر بازی و پاراگلایدر مناسب نیست.
محمد بیات افزود : این عملیات با توجه به شرایط وزش شدید باد ، تاریكی هوا ، وجود كابلهای فشار قوی برق و ارتفاع 60 متری كم نظیر است كه با تخصص لازم نیروهای ویژه نجات آتش نشانی فرد گرفتار شده از مرگ حتمی نجات پیدا كرد.


ستاد فرماندهی سازمان آتش‌نشانی تهران ساعت 16 و 20 دقیقه عصر روز گذشته تماس تلفنی را دریافت كرد كه موضوع حادثه در نوع خود عجیب، ولی واقعی بود.

به گزارش سازمان آتش ‌نشانی تهران، ماجرا از این قرار بود: یكی از چتربازان آموزش‌دیده بخش خصوصی هنگام فرود، چترش به یكی از كابل‌های فشار قوی برق نزدیك دكل گیر كرده و در ارتفاع 60 متری از سطح زمین معلق مانده بود.

بلافاصله نیروهای نجات ویژه و نیروهای پشتیبانی به محل حادثه اعزام شدند. در پنج دقیقه، یك فاصله تقریباً دشوار برای خودروها طی شد و پس از عبور از ارتفاعات خاكی، عوامل نجات آتش‌نشانی به زیر دكل رسیدند.

با بررسی‌هایی كه به عمل آمد، از طریق بی‌سیم به ستاد فرماندهی اعلام شد كه نیاز فوری به حضور كارشناسان اداره برق و در صورت لزوم قطع جریان الكتریسیته وجود دارد تا عملیات امداد رسانی كه یكی از سخت‌ترین شیوه‌های نجات خواهد بود، آغاز شود.

«حسین» 22 ساله (چترباز گرفتار شده) در وضعیت خطرناكی قرار گرفته بود، اما با روحیه خوبی كه داشت، شرایط خود را هر چند دقیقه با بی‌سیم همراهش اعلام می‌كرد. نیروهای آتش‌نشانی نیز همچنان منتظر عوامل برق بودند.

حدود یك ساعت از اتفاق گذشته بود. باتری بی‌سیم «حسین» هم تمام شد و از روشنایی آسمان نیز خبری نبود. وضعیت با سرد شدن هوا هر لحظه برای چترباز معلق مانده در آسمان سخت‌تر می‌شد. نیروهای نجات، كارگاه صعود به دكل را آماده و طناب‌های ویژه را قلاب‌بندی كردند. حضور مسوولان و مدیران فنی آتش‌نشانی از حساس شدن لحظه به لحظه عملیات خبر می‌داد. «مهدی اردوخانی» كه استاد «حسین» بود، هر لحظه با شاگرد خود صحبت می‌كرد تا از وضعیت روحی او باخبر شوند.

نیروهای پشتیبانی آتش‌نشانی، كار نورپردازی منطقه را با استفاده از موتور برق و امكانات خودروهای سنگین با دقت لازم انجام دادند، به گونه‌ای كه نور مستقیم موجب آزار چترباز نیز نشود.

سرانجام چند تن از اداره برق در محل حاضر شدند و با ایمن‌سازی دكل و كابل‌های متصل به آن، كار اصلی نجات آغاز شد.

«اصغر عبادی‌» فرد با تجربه نجات آتش‌نشانی به اتفاق همكارانش، طناب‌های ویژه و با قدرت را به «حمید رضا بابایی»، نجاتگر جوان آتش‌نشانی سپردند و او نیز با حمایت از محل كارگاه به سمت نوك دكل حمله خود را شروع كرد.

وی كمتر از چند دقیقه به محل مورد نظر رسید. بابایی حالا در افق «حسین» قرار گرفته بود و با او براحتی صحبت و تمامی نكات فنی را به او گوشزد می‌كرد. پدر و دوستان «حسین» هم با نگرانی نظاره‌گر عملیات بودند. قرقره مخصوص به سمت چترباز هدایت شد و او نیز قلابهای نجات را به دو طرف بدنش بست. آتش‌نشانان كه انتهای طناب را در دست داشتند، او را به سمت دكل كشیدند، اما چتر «حسین» به دلیل وزش شدید باد ناگهان به قرقره پیچید و مانع حركت چترباز شد. نجاتگران آتش‌نشانی در این لحظه شیوه نجات «حسین» را تغییر دادند و با رساندن كاتر برش به «حسین» اعلام كردند كه بندهای چتر را با خونسردی ببرد تا چتر از بدن او رها شود.

حدود سه ساعت از ابتدای حادثه گذشته بود و با این كه چترباز بیچاره احساس خستگی می‌كرد، اما با داشتن روحیه عالی هر لحظه در مبارزه با مرگ، تلاش خود را ادامه می‌داد.

چندین بند چتر باید بریده می‌شد تا كار انتقال او بخوبی انجام می‌گرفت. این عمل حدود 10 دقیقه طول كشید و آتش‌نشانان با در دست داشتن طناب اصلی و مدیریت فرماندهان، خود اوضاع را كاملاً در كنترل داشتند تا این كه آخرین بند چتر نیز بریده و تصمیم بر این شد تا چترباز معلق به صورت عمود به زمین منتقل شود.

لحظات پر از اضطراب بر اطرافیان و كسانی كه ناظر عملیات بودند، حاكم شده بود و همه برای «حسین» دعا می‌كردند تا به سلامت پاهایش به زمین برسد.

با ذكر چندین صلوات، آتش‌نشانان به آرامی و به طوری كه وزش شدید باد مانع انتقال نشود، طناب عمود را با دقت فنی شل كردند تا ارتفاعش كم شود.

دقایق پایانی عملیات بود. حدود 30 متر از نقطه حادثه كاسته شد. به نظر می‌رسید دیگر مشكلی برای نجات او باقی نمانده است. نیروهای اورژانس هم با حضور در محل آماده بودند تا به محض نجات «حسین»، اقدامات پزشكی را به انجام برسانند. پتو و كمكهای پزشكی هم در محل فرود آماده شد. حالا دیگر «حسین» به دو متری زمین رسیده بود.

حدود 200 تن از كسانی كه در محل حادثه حاضر شده بودند نیز با شكرگذاری و سجده به درگاه الهی و همچنین با تشویق آتش‌نشانان از نتیجه عملیات خوشحال شدند، به گونه‌ای كه "برق نجات" در چشمان تك‌تك آنان دیده می‌شد.

عوامل اورژانس، «حسین» را خیلی فوری در پتو پیچیده و داخل خودرو بردند. حال عمومی وی خیلی خوب بود، به گونه‌ای كه در مصاحبه‌ای كوتاه ضمن تشكر از كسانی كه او را نجات دادند، گفت: با این كه 4 ساعت بین زمین و هوا گرفتار شده بودم و مرگ را با همه وجودم حس كردم، اما از فردا باز هم به چتربازی خواهم پرداخت، اما نه در مكانی كه دكل‌های برق وجود داشته باشد.

محمد بیات، معاون عملیات سازمان آتش‌نشانی تهران در این باره به خبرنگاران گفت: ارتفاعات تهران و هر نقطه دیگری كه موانعی همچون دكل‌های فشار قوی برق وجود داشته باشد، برای چتر و كایت بازی مناسب نسیت.

وی افزود: این عملیات با توجه به شرایط وزش شدید باد، تاریكی هوا، وجود كابل‌های فشار قوی برق و ارتفاع 60 متری در دنیا كم نظیر است كه با تخصص لازم نیروهای ویژه نجات آتش‌نشانی، فرد گرفتار شده از مرگ حتمی نجات پیدا كرد و به زندگی بازگشت.

حمید رضا بابایی و دیگر همكارانش نیز بعد از این عملیات موفقیت‌آمیز اظهار كردند كه نجات انسان‌ها اصلی‌ترین وظیفه آتش‌نشانان و نجاتگران است و با این كه یكی از سخت‌ترین علمیات نجات در دنیا را تجربه كردیم، به خاطر فرد نجات یافته از مرگ هم خوشحال هستیم و هم این كه همیشه در خدمت شهروندان خواهیم بود.


گزارش تهیه شده توسط سایت  www.aerospacetalk.ir





نوع مطلب : بررسی سوانح پروازی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

سایت رامیان

چندی پیش در یك روز جمعه گرم و چند روز پس از برگزاری موفق همایش 13 آبان در مینودشت ، همگی در سایت رامیات گرد هم آمدیم تا یكروز پروازی خوب دیگر را تجربه كنیم. حاضرین خلبانان  باشگاه  آسمان مینودشت - باشگاه اوج گرگان و هیئت ورزشهای هوایی مینودشت بودند.  در ابتدای امر  كیوان سركاری از باشگاه اوج گرگان با بال آریال ویندتك پرواز نمود كه بدلیل ضعیف بودن شرایط نتوانست مدت زیادی در دیواره كار كند و به سمت محل لند حركت نمود. پس از وی بابك بشارتلو از اعضاء هیئت ورزشهای هوایی مینودشت اقدام به تیك آف و پرواز در دیواره سایت نمود كه باعث توجه حاضرین و اقدام به تیك آف بقیه شد. در این میان اعضاء باشگاه آسمان مینودشت نیز یكی پس از دیگری اقدام به پرواز نمودند. بنده هم در همان ابتدا و در اوج توان ترمالها با بال ویندتك پرواز نمودم كه البته خالی از نكته نیز نماند و با یك تاك50%  و عكس العمل سریع ولی امن بال به پرواز ادامه دادم ، در حین پرواز در دیواره سایت متوجه عدم رعایت برخی از خلبانان نسبت به قوانین پرواز در دیواره و حق تقدم اطرافیان شدم كه بارها بوسیله بیسیم نسبت به رعایت این اصول هشدار نموده و مربیان را نیز از این امر مطلع نمودم و سپس به بالای سایت برگشته و اقدام به فرود در محل بلند شدن نمودم و در كنار دیگر مربی حاضر جناب آقای احمدی مربی و سرپرست هیئت ورزشهای هوایی مینودشت نسبت به رعایت این اصول یادآوری نموده و سعی در اطلاع رسانی بهتر داشتم. هم زمان دیگر خلبانان نیز اقدام به تاپ لند نمودند و فقط آقایان اكبر محمدی فر و حسین عرب نژاد از اعضاء هیئت ورزشهای هوایی مینودشت در روی سایت در حال پرواز بودند.

 در حالی كه همگی از یكروز پروازی موفق و زیبا لذت می بردند. ناگهان متوجه چرخش و نزدیك شدن اكبر محمدی فر بسوی سایت شدیم كه همزمان شد با حركت آقای عرب به سمت جلو و راست دیواره،  كه در یك لحظه  خیلی سریع اكبر محمدی فر به سرعت در مسیر پشت به باد  و رو به دیواره وارد بال خلبان مقابل شد و بال خلبان فوق را بكلی جمع نموده و بهمراه خود بسوی دیواره كشاند و ارتفاع 50 متری خود را در كمتر از چند ثانیه و با سرعت زیاد از دست داده و ابتدا آقای عرب كه پایینتر قرار داشت به زمین برخورد نموده و محمدی فر كه بال وی سالم مانده بود بدون صدمه جدی به زمین نشست.

هم زمان چند نفر بسوی عرب حركت نمودند و در لحظه ای كه بالای سر وی رسیدم در عین ناباوری با یك جسم بی حركت و فاقد تنفس روبرو شدم و پس از گرفتن نبض وی متوجه وجود علائم حیاتی در وی شده و پس باز نمودن مسیر تنفس به اورژانس  اطلاع داده شد تا به محل حادثه آمده و اقدامات لازم صورت پذیرد. در این میان به بررسیهای اولیه متوجه شكستگی در بازوی راست – شكستگی ترقوه راست و در آمدن كتف و شكستگی كتف شدیم كه از شدت ناله حادثه دیده می شد شدت جراحات را درك نمود.

نكته قابل توجه در این سانحه اصرار مربیان و افراد حاضر در سایت به رعایت قوانین و عدم رعایت اصول اولیه پرواز دیواره از سوی خلبانان است كه نیاز به اطلاع رسانی هرچه بیشتر در این زمینه و اجرای كلاسهای تئوری بیشتر را نمایان می سازد. حال اینكه همه روزه شاهد برگزاری فستیوالهای متعدد در دنیا هستیم كه بیش از 100 خلبان در یك فضای كوچك و حتی در یك ترمال اقدام به پرواز و چرخش می نمایند ولی هیچیك از حریم پروازی خود خارج نشده و براحتی در كنار یكدیگر اقدام به پرواز می نمایند.

باشگاه هوانوردی آسمان مینودشت با آرزوی بهبودی برای این دوست عزیز و آرزوی سلامت برای تمامی خلبانان عزیز كشورمان، از مربیان و صاحب نظران این رشته تقاضا دارد با بررسی حوادث و سوانح برای هنرجویان و آشنایی آنان با اصول ترافیك هوایی در دوره های آموزشی ، موجبات بهتر شدن وضعیت و روش پرواز خلبانان كشورمان را فراهم سازند.

با آرزوی سلامت: محمد قره جانلو

باشگاه هوانوردی آسمان مینودشت





نوع مطلب : بررسی سوانح پروازی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :



( کل صفحات : 2 )    1   2   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :